گفتگوی حجت الاسلام داعی زاده روحانی آزاده با پیام آزادگان

۱۳۹۵/۰۹/۱۴
شکل گیری و فعالیت دارالتحفیظ للقرآن الکریم کرمان؛

 

در گفتگویی که در حاشیه هیجدهمین نشست استانی موسسه پیام آزادگان در آذرماه جاری در کرمان صورت گرفت، روحانی آزاده حجت الاسلام داعی زاده، بانی و مدیر موسسه دارالتحفیظ قرآن کریم شهرستان کرمان، درباره ی چگونگی راه اندازی و فعالیت های این موسسه سخن گفت.

 

پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان گزیده ای از سخنان شنیدنی حجت الاسلام داعی زاده  در این گفتگو را به شرح ذیل تقدیم علاقمندان می نماید:

"قبل از آغاز سخن جا دارد نام و خاطره ی حجت الاسلام شهید ابوترابی فرد و آزادگانی را که در نهایت غربت و مظلومیت در اسارت بودند و اکنون در میان ما نیستند، گرامی بداریم.

صحبت مفصل در مورد دارالتحفیظ ، یک فرصت ده ساعته می طلبد. اما به طور خلاصه می توان گفت، دار التحفیظ از همان سال ۶۹  که پس از آزادی از اسارت وارد ایران  شدیم، شکل گرفت.در آن زمان درباره حفظ قرآن در ایران صحبتی نبود، نه تنها در استان کرمان، بلکه در ایران صحبتی از حفظ قرآن نبود. چون ما آثار حفظ قرآن در افراد را در اسارت دیده بودیم، به این فکر افتادم که همین کار را پس از آزادی در ایران و استان کرمان نیز شروع کنیم. با تلاش وهمکاری چندتن از خواهران کارحفظ قرآن را شروع کردیم. از همان سال ۶۹، هم زمان تفسیر قرآن را هم در برنامه ی خود قرار دادیم. به کمک همین بانوان که تعداد آنها حدود سی نفر بود پایه کار گذاشته شد و اکثرا حافظ کل قران شدند.

در سال ۷۰ به این فکر افتادم که حفظ قرآن را از کودکان زیر دبستان شروع کنیم. اوایل ازدواجم بود که یک ساختمان دواتاقه اجاره ی درانتهای خیابان خورشید سابق( شهید رجایی فعلی) داشتیم. به همسرم گفتم من چنین فکری دارم و آمدیم برای اولین بار در ایران حفظ قرآن برای بچه های زیر دبستان را درمنزل اجاره ای خود دریکشنبه شبها آغاز کردیم. الان هر چه فکر می کنم چگونه مردم را با خبر کردیم یادم نمی آید. همین قدر بگویم به محض اینکه ما کار ثبت نام را آغاز کردیم، خانواده ها به شدت استقبال کردند.  دیدیم که فقط  جلسه ی یکشنبه شبها جواب این استقبال را نمی دهد. تصمیم گرفتیم سه شنبه شب ها را هم اضافه کنیم. اما بازهم مراجعه فزاینده افراد برای شرکت در این کلاسها ادامه داشت و خانواده ها برای ثبت نام فرزندانشان اصرار داشتند؛ چرا که این کار اصلا در استان سابقه نداشت. حاج آقا سعیدی رئیس جهاد شهرستان که با هم دوستی داشتیم، با ملاحظه کم بودن فضای منزل ما یک ساختمان خالی جهاد در اول خیابان شهید رجایی را در اختیار ما قرار دادند و گفتند فعلا از این ساختمان برای فعالیت های قرآنی خود استفاده کنید. کلاس را به آنجا انتقال دادیم اما همچنان جمعیت مشتاق می آمد و بلا فاصله متوجه شدیم که آنجا هم جوابگو نیست.

دیدیم به این صورت نمی شود ادامه داد و به این فکر افتادیم که یک ساختمان مناسب در مرکز شهر اجاره کنیم. یک ساختمان دو طبقه واقع در خیابان حافظ نزدیک مسجد امام رضا (ع) اجاره کردیم. در ادامه ی کار، آموزش رو خوانی و روان خوانی قرآن را نیز در برنامه ی خود قرار دادیم. این ساختمان هم جوابگوی نیازآموزشی ما نبود. دو سه ساختمان دیگر را هم اجار ه کردیم و در آنها آموزش تجوید را شروع کردیم.

 در این مرحله بود که با نامه نگاری و انتخاب عنوان دارالتحفیظ للقرآن الکریم (لامی که من در این جمله به کار بردم لام مالکیت است که به اصطلاح این دارالتحفیظ برای قرآن است و تمام فعالیت هایش شامل حفظ ، تجوید، رو خوانی و روان خوانی، برای قرآن می باشد).

 یک آرمی را هم براساس قرآن طراحی کردیم و بدین ترتیب، در واقع شخصیت حقوقی موسسه رسمیت یافت. اما این ساختمان ها و امکانات آموزشی ما همچنان جوابگوی استقبال متقاضیان نبودند؛ تا اینکه حدود ۹ سال پیش یک فرد خیر از روستاهای اطراف کرمان ، دو قطعه زمین درکنارهم با مجموع مساحت ۶۰۰ متر مربع به ما هدیه کرد. ما در حالی کارخاک برداری و ساخت و ساز این زمین را شروع کردیم که فقط ۲ میلیون تومان پول داشتیم.اما به لطف خدا و با کمک های مردم، ساختمان دارالتحفیظ را که بزرگترین بنای قرآنی مردمی است، بدون هیچ پشتوانه ی اداری، مالی و معنوی نه از اوقاف، نه تبلیغات، نه ارشاد و نه استانداری احداث کردیم. تمام قداست این مجموعه به این است که تماما با کمک مردم به وجود آمده است. نکته ی قابل توجه و بسیار آموزنده این است که هر کس از لحاظ مادی کمکی در این زمینه کرده، بی نام و نشان و قربة الی الله بوده است. معمولا اگرفردی به بنای مسجدی کمک کند اسم او کنار منبر نوشته می شود، اما در اینجا نامی از کسی برده نشده است و به لطف خدا تا به امروز بخش عظیمی از احداث این ساختمان پیش رفته است. خوب است یک خاطره ی کوچکی بگویم که به یادگار بماند.

 در حین زدن سقف دوم ساختمان دارالتحفیظ بودیم که ماشینی، سیمان خالی کرده بود و من باید پول سیمان را می دادم. اما در وضعیت مالی بدی بودم و پول پرداخت این سیمان را نداشتم و از قبل هم بابت سیمان ها بدهکاربودم. ماشین سیمان را خالی کرد و من در فکر بودم که چگونه پول پرداخت سیمان ها را تهیه کنم؟ در این فکر بودم که ناگهان تلفنم زنگ خورد. مادر یکی از شهدا بود که گفت کجایی پسرم؟ گفتم اتفاقا نزیکتون هستم. گفت میای پیش من؟ آن زمان پیکانی داشتم، سوار شدم و رفتم تا رسیدم به خانه ی آن مادر شهید؛ دیدم در جلوی درب خانه ایستاده است، حتی نگذاشت پیاده بشوم، دستش را از شیشه ماشین آورد تو و یک پاکتی گذاشت روی داشبورد ماشین و گفت این پول مال پسر شهیدمه، شنیدم داری خانه قرآن می سازی، این پول را آنجا مصرف کن. راه افتادم آمدم جلوتر پاکت را باز کردم دیدم دقیقا پول مبلغ این سیمان ها  توی پاکت است. همینجور اشک می ریختم و میرفتم. این ساختمان مجموعه دارالتحفیظ به همین شکل از ابتدا تا کنون ساخته شد است.

 اما راجع به فعالیت های دارالتحفیظ و نحو ه ی اداره ی آن باید بگویم که کلاسهای ما  در زمینه ی حفظ ، رو خوانی و روان خوانی سطح یک، دو، سه و تجوید سطح یک، دو، سه و صوت و لحن، مفاهیم، احکام و تفسیر است. جلسه ی تفسیری  که من سال ۶۹ شروع کردم هنوز ادامه دارد و مباحث ما ضبط و نگهداری می شود. در دو شیفت صبح و عصر کلاس داریم. صبح ها بچه های زیر دبستان که بچه های ۴ و ۵ ساله را شامل می شود. در این شیفت، محور اصلی، آموزش نماز و حفظ قرآن است. فعالیت آموزشی تربیتی اخلاقی نیز در این شیفت تماما در قالب شعرو کار دستی صورت می گیرد. تمام شیو ه های آموزشی شیفت صبح ما ابداع خود مجموعه است. بعضی از کارهای ما به کتاب و جزوه که در اختیار افراد گذاشته می شود تبدیل شده است.برخی فعالیت های دارالتحفیظ در قالب شعر و کار دستی نیز، مناسبتی است و به مناسبت های ملی و مذهبی مثل ۲۲بهمن، روز قدس، عید غدیرو نظایر آن مربوط می شود. بچه های شیف صبح ما ۲۵۰نفر هستند.

در شیفت عصر ما نزدیک به ۲۰۰ نفر دختر از دوم دبستان تا پایان دبیرستان و خانم های بزرگسال از ۱۸ تا ۴۰ سال در دو نوبت از ساعت ۴ تا یک ربع به ۶ و از ساعت ۶ تا ۷ ونیم شب آموزش می بینند.

به همین صورت دو روز در هفته برای پسرهای نوجوان و جوان دوم دبستان تا پایان دبیرستان و دو روز برای آقایان بزرگسال و دو روز هم برای خانم های ۴۰ سال به بالا اختصاص یافته است. در مجموع ۱۰۰۰ قرآن آموز فقط در این مرکز آموزش می بینند و بنا بر ضرورت، دیگر شعبه های ما هم در دست راه اندازی است. از روز تاسیس تا به امروز ۱۵۰۰۰ قرآن آموز، آموزش دیده اند که آمار آن ثبت شده و موجود است. در این مجموعه تا کنون حدود ۷۰ نفر نیز حافظ کل قرآن شده اند که  تا پایان یک یا دو ماه  آینده این تعداد به ۹۵ نفر می رسد. بخشی از این حافظین، خود در مجموعه استاد شده اند و ما استاد از بیرون نمی آوریم.تقریبا ۹۹ درصد استادان ما، تربیت شده ی خود مجموعه هستند و خدارا شکر می کنیم که پس از ۲۴ سال فعالیت این مجموعه، حتی یک خانواده هم از استادی شکایت نکرده است. امام علی(ع) کلامی دارند با این مضمون که کار خیر، خود یک چیز است، اما شعبات و برکات آن کار خیر بیشتر از خود آن کار است. دارالتحفیظ  فعالیت های جانبی زیادی هم داشته است. از آن جمله، برگزاری جلساتی به نیابت از شهدا و اموات بوده است. همچنین به جوانانی که مشکل تامین مخارج ازدواج یا تهیه جهیزیه داشتند، با کمک خیرین از طریق دارالتحفیظ کمک شده است. تجربه ما از آغاز فعالیت قرآنی تا کنون خود شاهدی است بر این حقیقت که قرآن یک حیات طیبه است. در ادامه این تجربه به لطف خدا آموزش قرآن در روستاها را هم در دست راه اندازی داریم و از آن جا که شهدا و خانواده های محترمشان رابطه ی خیلی نزدیکی با مجموعه دارند، ما شعب دارالتحفیظ را به اسم شهدا نامگذاری کرده ایم.

 

پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان

 

 

 

 

 

 

اضافه کردن دیدگاه جدید