گفتگوی اختصاصی پیام آزادگان با مهدی بابایی مخترع و فرزند آزاده

۱۳۹۵/۰۸/۲۵

 

 

مهدی بابایی دانشجوی دوره ی دکتری دندانپزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی مازندران فرزند برومند آزاده چنگیز بابایی ضمن موفقیتهای تحصیلی، طرح ها و اختراعاتی نیز دارد که به نتیجه رسیدن آنها سهم مهمی در کاهش مشکلات جانبازان و معلولین می تواند داشته باشد. دو اختراع به ثبت رسیده این فرزند آزاده، در صورت تکمیل و بهره برداری در صنعت پزشکی، کمک شایانی به معلولان حرکتی می کند؛ دستگاه توالت مجهز به کیت آزمایشگاهی و واکر هوشمند.

 

 

 

پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان برای آگاهی بیشتر از فعالیتها و ابتکارات مهدی بابایی گفتگویی با این فرزند آزاده داشته است:

پیام آزادگان: آقای بابایی ضمن معرفی خود کمی درباره اختراعات خود و زمینه ها وانگیزهای انجام این اختراعات توضیح دهید؟

 مهدی بابایی: متولد ۱۳ شهریور ۷۴ هستم و در مقطع دکترای عمومی دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران تحصیل می کنم. جالب آن که روز تولد من با سال روز آزادی پدرم مصادف است و سال روز تولد مادرم هم همین روز است.

این که این ایده اختراع به ذهن من آمد، به دلیل آشنایی من با مشکلات همین آزاده ها از جمله پدرم بود. پدر من یک آزاده و جانباز شیمیایی هستند.ایشان با توجه به مشکلات متعددی که دارند، هر هفته لازم است آزمایش های پزشکی تخصصی در درمانگاه ها و بیمارستان ها انجام دهد. یکی از مهمترین مشکلاتی هم که اکثر جانبازان دچار آن هستند، آزمایش های متعدد خون  و ادرار است که تکرار این آزمایش ها برای آنها خیلی سخت است، چون باعث آسیب به بافت رگها و عروقشان می شود. به همین خاطر من دستگاهی ساختم تحت عنوان "توالت هوشمند" که کاملا به طور هوشمند و در کمترین زمان از ادرار آزمایش میگیرد و یازده مورد آزمایشگاهی مثل قند، کتون، اوره ، حالت هایی از پ هاش و غیر آن را اندازه گیری می کند.
اختراع دیگر من دستگاه " واکرهوشمند" است که به جانبازان دارای اختلالات حرکتی و همچنین بیماران پارکینسون و ام اس در راه رفتن کمک می کند.
مراحل ثبت این دو اختراع به طور کامل انجام شده است و درصورت رسیدن به خط تولید، می توانند مورد استفاده جانبازان و عموم بیماران خاص قرار گیرند. از آنجا که دستگاه توالت هوشمند برای جانبازان اعصاب و روان و شیمیایی که به دلیل آسیب نورونهای عصبی تحمل پذیری کمی دارند، طراحی شده است، لذا کیت این دستگاه به گونه ای است که کلیه آزمایش های خون و ادرار را درعرض یک دقیقه و یا حتی زیر یک دقیقه می گیرد و به طور کامل نمایش می دهد. با استفاده از این دستگاه حتی جانبازان میتوانند بدون مراجعه به آزمایشگاه و یا بیمارستان آزمایش های خود را در خانه انجام دهند.
دستگاه واکرهوشمند هم به همین صورت است. بیشترواکرهایی که در بازار به فروش می رسند، اصلا مناسب جانبازان نیستند و کارایی آنها فقط در حد یک تکیه گاه است و مثل یک عصا عمل می کنند.این درحالی است یک واکر باید بتواند به لحاظ دیداری و شنیداری هم به جانبازان و معلولین کمک کند. کسانی که بیماری پارکینسون و ام اس دارند باید بتوانند از واکری استفاده کنند که به راحتی حرکت کنند. یکی از علت های اصلی شکستگی استخوان در جانبازان که مقالاتی هم در این زمینه چاپ شده، این است  که آنها نمی توانند پای خود را درست بر روی زمین قرار دهند و به همین خاطر دچار  شکستگی مچ پا و آسیب های جسمی دیگر می شوند.

 

پیام آزادگان: برای آینده چه برنامه هایی دارید؟

بابایی: از آنجا که من دبیر کمیته ی تحقیقات دندانپزشکی استان مازندران هستم و چون سن کمی هم دارم و تازه وارد دنیای دانشگاه و تحقیقات شده ام، برنامه های تحقیقاتی متعددی در دست مطالعه و اجرا دارم. حدودا چهل طرح پژوهشی مصوب دارم که حدودا نیمی از آنها پایان یافته است و بقیه در حال اجرا هستند. در کنکره های ملی و بین المللی و کنفرانس ها هم حدودا ۳۰ مقاله ارائه کرده ام که برخی از آنها در ژورنال ها چاپ شده اند.  
در حال حاضر علاقه مندم بیشتر روی سلامت دهان و دندان جانبازان اعصاب و روان و همچنین جانبازان شیمیایی کار کنم. چون این عزیزان به لحاظ جسمانی و روانی دچار اختلالاتی هستند که نمی توانند بهداشت دهان و دندانشان را رعایت کنند و می دانید که دهان آینه سلامت کل بدن انسان است. مشکلات دهان و دندان مختص محیط  دهان نیست، بلکه روی قلب و عروق، ریه و دستگاه گوارش هم اثر می گذارد. سرطان های محیط دهان هم که کشنده ترین نوع سرطان هستند، متاسفانه در جامعه جانبازان مخصوصا جانبازان شیمیایی مشاهده می شود که آنها را درعرض یک ماه از پا در می آورد و درمانی هم ندارد.
ملاقاتی با پرفسور سمیعی در دانشگاه مازندران داشتم و پس از توضیحاتی که درمورد این تحقیقات و اختراعات ارائه شد، ایشان خیلی استقبال کردند که ما موضوعات دهان و دندان را در این بیماران بیشتر بررسی کنیم. در حال حاضردر این زمینه پنج اختراع و کار فکری ثبت کرده ام و قرار است آنها را به ثبت صنعتی برسانم.

پیام آزادگان: به عنوان یک فرزند آزاده چه توصیه به فرزندان آزادگان دارید؟

بابایی: من خودم دبیر کانون اردوهای جهادی دانشگاه علوم پزشکی مازندران هستم. بدون هر گونه چشم داشت، در اردوهای جهادی، گروهای پزشکی، پیرا پزشکی، پرستاری و دندان پزشکی تشکیل دادیم که این گرو ها درمناطق محروم استان مازندران مثل سوادکوه به مردم کمک کنند. یک مضمونی در صحبت های مقام معظم رهبری بود مبنی بر اینکه تعداد مقالات غیر کاربردی زیاداست، در حالی که ما به طرح های کاربردی و کارهای صنعتی که قابل استفاده باشند و مشکلات مردم را کم کنند، نیاز داریم. در زمان جنگ جوانهایی بودند که رفتند و شهید شدند. الان ما در ادامه راه آن شهیدان مثل یک پرنده هستیم که نیاز به دو بال داریم؛ یکی از این بال ها آموزش و بال دیگر پژوهش است. ما جوانان باید در کارهای پژوهشی که خیلی مهمتر است مخصوصا کارهای پژوهشی مفید و کاربردی که فابلیت صنعتی شدن دارند فعالیت کنیم. من مطمئنم در بین فرزندان شاهد و آزاده جوانان با استعداد و با انگیزه ی هستند که می توانند در این زمینه تلاش کنند. اما این تلاش نیاز به محرک ها و حمایت هایی از سوی دستگاه ها و سازمان ها ی مسئول نیز دارد.

پیام آزادگان: چه توقعی ازمسئولین دارید؟

بابایی: بچه های هم سن و سال من آماده هستند. مخصوصا بچه های دهه ۷۰ با هر نوع تفکر آماده هستند که به کشورشان کمک کنند. اما وظیفه مسئولین نیز این است که در همه ی نهادها، دانشگاه ها، پارکهای علمی، بنیاد نخبگان و هر سازمان مربوط دیگر، به دانشجویان کمک کنند. بخصوص کمک کنند که فرزندان شاهد و ایثارگر و تمام بچه های ایران در زمینه های علمی و پژوهشی فعال بشوند و وابسته به کارهای پشت میزی نباشند.

پیام آزادگان: انتظار شما از بنیاد شهید و امور ایثار گران چیست؟

بابایی: بنیاد شهید و امور ایثار گران با وجود دارا بودن یک مرکز پژوهش و تشکل نخبگان شاهد،   
در شناسایی نخبگان ضعف دارد و اطلاعات بنیاد در این زمینه تنها از روی نمرات فرزندان شاهد و آزاده و ایثارگر در دانشگاه ها است. من خودم رفتم به سمت آنها. آنها مرا به عنوان نخبه شناسایی نکردند. من خودم  رزومه ام را تحویلشان دادم و تازه فهمیدند  یک چنین افرادی در مازندران وجود دارند. پاسخ آنها به نامه نگاری هایی که از طرف خودم انجام شد، فقط در حد یک تقدیر و تشکر بود.

اولین خواسته ما جوان ها این است که به ما میدان فعالیت بدهند. اما هر جا می رویم فقط شعارمی دهند که ما از شما حمایت می کنیم اما در عمل چیزی دیده نمی شود. اگر بخواهم برای یک کار صنعتی وام بگیرم، ده تا ضامن می خواهد و موانع دیگر که آخرش نتیجه ی ندارد. اما با وجود این ما وظیفه خود می دانیم که ادامه بدهیم.

بچه های شاهد وایثارگر باید سرسختی را که از پدران خود به ارث برده اند، در عمل نشان دهند.

 

پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان

گزارشگر و مصاحبه کننده:سعیدعلیقورچی

 

اضافه کردن دیدگاه جدید