شب های بی آسمان(۲۳)

۱۳۹۵/۱۰/۱۱

داستان  بیست و هفتم این کتاب با عنوان « هو کردن نماینده ی منافقین » در «شب های بی آسمان(۲۲)» تقدیم شما علاقمندان عزیز شد. اینک داستان بیست و هشتم با عنوان « برق بازی » تقدیم شما عزیزان می شود:

 

 

برق بازی

 

تفتیش سلول ها و بردن المنت ها و برداشتن پریزهای برق هم قصه ی طولانی جدال ما با بعثی ها بود . آنها در هفته یک بار به سلول های اسرا حمله می کردند و کلیه وسایل آنها را تفتیش می کردند . در این تفتیش ها هر دفعه دنبال وسایل ممنوعه ای مانند تیغ ، المنت ، رادیو ، ساعت و شیشه و ... بودند .

اسرا از نحوه ی تفتیش سربازان عراقی خبر داشتند ؛ معمولا وسایل ممنوعه را پس از استفاده در جاهای امنی قرار می دادند . در یکی از همان روزها که سربازان عراقی برای تفتیش به سلول ها حمله ور شدند ؛ المنتی را همراه با چند شیشه مربا پیدا کردند. مکشوفه های خود را در یک تشت گذاشتند و به دست یکی از برادران اسیر دادند تا همراه آنها به اتاقشان ببرد . زمانی که می خواستند از در سلول خارج شوند ، یکی دیگر از اسرا دست خود را به طرف تشتی که وسایل در آن قرار داشت دراز کرد و المنت را کش رفت . سربازان عراقی اصلا متوجه نشدند .

عراقی ها درباره ی وجود المنت در سلول های حساسیت خاصی داشتند ؛ چون استفاده خوبی داشت . اسرا به وسیله المنت ها آب را گرم می کردند و ظروف غذا را می شستند . برای جوش کردن آب چای و حمام نیز بسیار مفید بود . ساعت المنت که خود یکی از ابتکارات اسرا بود ، خیلی حال عراقی ها را گرفته بود . مخصوصا که مصرف برق را به شدت بالا برده بود و گاهی باعث پریدن فیوز و قطع کامل برق می شد .

زمانی که فیوز قطع می شد ، نیمی از لامپ های مهتابی سلول از کار می افتاد .در آن موقع بود که سر و کله عراقی ها پیدا می شد ؛ پس باید سریع یکی از لامپ های مهتابی را از جایش بیرون می آوردیم و در پشت پنجره قرار می دادیم . هنگامی که سرباز عراقی جویای علت قطع برق می شد ، مسئول سلول توضیح می داد که یکی از لامپ های مهتابی خراب بوده و باعث قطع برق شده . که حسابی فریب خورده بود ، اقدام به وصل مجدد برق می  نمود .

بعد از گذشت مدتی عراقی ها دست  به کار شدند و برای مقابله با المنت برنامه ریزی کردند . اولین حربه ی آن ها برداشتن پریزهای برق از داخل سلول و کوبیدن تخته و میخ در جای آنها بود؛ اما این ترفند چندان جوابی نداد ؛ چون اسرا تخته ها را به طور کامل از روی جا پیریزی بیرون می آورند و از بر ق مستقیم استفاده می کردند و بعد از استفاده نیز دوباره تخته را سرجایش نصب می کردند . بعثی ها که به شدت مراقب اوضاع بودند ؛ موضوع را متوجه شده و در پی راه حل دیگری برآمدند . این بار سیم های برق را در قوطی ها چپانده و با گچ روی آنها را پوشاندند. دو روز نگذشته ، این روش آخر عراقی ها هم ناکام ماند و باز بچه ها به وسیله سوزن ، گچ را سوراخ و از برق استفاده می کردند . این موضوع واقعا عراقی ها را کلافه کرده بود.

 

پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان

اضافه کردن دیدگاه جدید