رهبر انقلاب بر کدام کتاب‌های حوزه ادبیات اسارت تقریظ نوشته‌اند؟

۱۳۹۶/۱۲/۲۰

نوجوان ۱۳ ساله‌ای به نام مهدی طحانیان به اسارت دشمن در می‌آید و به عنوان جوان ترین اسیر جنگی در زمان اسارتش به شدت مورد توجه بعثی ها قرار می‌گیرد و در طول این دوران اتفاقات تلخ و شیرینی را برایش به همراه دارد. نقطه اوج این اتفاقات ماجرای امتناع او از مصاحبه با نصیرا شارما خبرنگار هندی بی‌حجاب است.

 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پیام آزادگان ، مرتضی سرهنگی در جایی گفته بود «ادبیات اردوگاهی»، «ادبیات اسارت» یا «ادبیات بازداشتگاهی» یکی از شناخته‌شده‌ترین و انسانی‌ترین نوع ادبیات جنگ است و نویسندگان این حوزه علیه فراموشی می‌نویسند.

سرهنگی به زیبایی از تعبیر زیبا و درست نوشتن علیه فراموشی سخن گفته است. خاطرات آزادگان از روزهای سخت اسارت و یادآوری آن سبک زندگی خاص و ویژه نباید به راحتی به دست فراموشی سپرده شود. برای انسان گرفتار در زندگی ملال‌آور روزمره،‌ مرور شیوه زندگی آزادگان در دوران اسارت، دریچه‌ای است به روی یک دنیای تازه. دنیایی که در آن تکرار جایی ندارد و از هر لحظه‌اش معنویت، آموزش و یادگیری می‌شکفد.

جمع شدن انسان‌هایی پاک با هدفی واحد در کنار هم و سالهای زندگی کردن در سخت‌ترین شرایط حرف‌های زیادی برای انتقال دارد و باید هر لحظه آن را مغتنم شمرد. رهبر انقلاب تا به حال با تفریظ نوشتن بر چند کتاب خاطره‌نگاری آزادگان به خوبی توجه‌شان را به این حوزه نشان داده‌اند.

رهبر انقلاب نخستین بار در سال ۱۳۹۱ کتاب «پایی که جا ماند» تقریظ نوشتند و از نگارش این کتاب تشکر کردند.  

«پایی که جا ماند» ماحصل یادداشت‌های روزانه سیدناصر حسینی‌پور از زندان‌های مخفی عراق است که توصیف‌گر اتفاقات زیادی از دوران اسارت است.

حدود سه سال بعد و در اولین روزهای سال ۱۳۹۴ رهبری بر کتاب «آن بیست و سه نفر» تقریظ نوشتند و بار دیگر توجهات را به سوی این ژانر ادبی معطوف کردند. این کتاب در برگیرنده خاطرات و رشادت‌های نوجوانان رزمنده و مقاومت آنان در اردوگاه های ارتش بعث است و ناگفته بسیاری از دوران اسارت دارد. نویسنده کتاب «احمد یوسف زاده» ، آن را به شکل روایت داستانی و با تعلیق های داستانی بجا، نگاشته است. آوردن یک عده نوجوان ۱۵ ساله به کاخ صدام و واداشتن آنان به بیان اعترافاتی دروغین مبنی بر اجباری بودن اعزام رزمندگان نوجوان به جبهه های جنگ که می توانست افکار عمومی جهانیان را در جهت خواسته های رژیم بعث عراق تغییر دهد، موضوعی است که این کتاب را بی نظیر می کند.  

بیش از دو سال گذشت تا رهبری سومین تقریظ‌شان بر کتاب دیگری از حوزه ادبیات اسارت را بنویسند. این بار کتاب «سرباز کوچک امام» مورد توجه ایشان قرار گرفت و موجب شد تا ایشان در اسفند ماه امسال در وصف این کتاب چنین بنویسند:« سرگذشت این نوجوان شجاع و باهوش و صبور در اردوگاه‌های اسارت، یکی از شگفتی‌های دفاع مقدّس است؛ ماجراهای پسربچّه‌ی سیزده چهارده ساله‌ای که نخست میدان جنگ و سپس میدان مقاومت در برابر مأموران درنده‌خوی بعثی را با رفتار و روحیه‌ای اعجاب‌‌‌انگیز، آزموده و از هر دو سربلند بیرون آمده است. دلْ بر مظلومیّت او میسوزد ولی از قدرت و تحمّل و صبر او پرمیکشد؛ این نیز بخشی از معجزه‌ی بزرگ انقلاب اسلامی است. در این کتاب، نشانه‌های خباثت و لئامتِ مأموران بعثی آشکارتر از کتابهای مشابهی است که خوانده‌ام. به‌هرحال این یک سند باارزش از دفاع مقدّس و انقلاب است؛ باید قدر دانسته شود.

خوب است سست‌پیمان‌های مغلوب‌دنیاشده، نگاهی به امثال این نوشته‌ی صادقانه و معصومانه بیندازند، شاید رحمت خدا شامل آنان شود.»

 

 

نوجوان ۱۳ ساله‌ای به نام مهدی طحانیان به اسارت دشمن در می‌آید و به عنوان جوان ترین اسیر جنگی در زمان اسارتش به شدت مورد توجه بعثی ها قرار می‌گیرد و در طول این دوران اتفاقات تلخ و شیرینی را برایش به همراه دارد. نقطه اوج این اتفاقات ماجرای امتناع او از مصاحبه با نصیرا شارما خبرنگار هندی بی‌حجاب است.

فاطمه دوست‌کامی، کتاب «خاطرات سرباز کوچک امام»، را طی چهار سال با نگاهی به زندگی این بزرگمرد و با حمایت مؤسسه فرهنگی پیام آزادگان نوشته است. این اثر به زعم کارشناسان حوزه ایثار و مقاومت، جامع ترین کتاب خاطره نگاری به لحاظ حجم و محتوا در عرصه اسارت و فرهنگ ایثار و مقاومت به شمار می رود. این کتاب قطور، یکی از بهترین و خواندنی‌ترین کتاب‌های ادبیات دفاع مقدس است که خواننده را به خوبی در جریان زندگی آزادگان قرار می‌دهد. کتابی که حبیب احمدزاده درباره‌اش اطمینان داده بود اگر این کتاب را بردارید تا پایانش آن را زمین نخواهید گذاشت. همچنین خوانندگان کتاب به بزرگی و منش پاک سربازان امام پی می‌برند و متوجه خواهند شد چه بزرگمردانی حماسه بزرگی چون دفاع مقدس را رقم زدند.

مهدی طحانیان پس از تقریظ رهبری بر این کتاب می‌گوید:« ما برای بیان خاطراتمان نه دنبال اسم بودیم نه شهرت اما در وجودم احساس مسئولیت می‌کردم چون می‌دیدم ما چه دنیایی را پشت سر گذاشتیم. ما ۹ سال با مرگ هم آغوش بودیم و البته آن را عاشقانه در آغوش گرفته بودیم و تجربیات نابی کسب کرده بودیم. خیلی ها سوختند و نابود شدند. ما این را با تمام وجود درک کردیم و سالیان سال در مقابل دشمن ایستاده ایم و دشمن هیچکاری نتوانست بکند.»

رهبر انقلاب با تقریظ بر این سه کتاب ارزشمند از ادبیات اسارت به خوبی نگاه‌ها را متوجه این حوزه از ادبیات دفاع مقدس کرده‌اند. کتاب‌هایی که هر چه از روزهای طلایی دفاع مقدس فاصله می‌گیریم ارج و ارزش‌شان بیشتر مشخص می‌شود.

 

*احمد محمدتبریزی

 

 

 

 

 

 

اضافه کردن دیدگاه جدید