جواب یک جانباز به زخم‌ زبان‌

۱۳۹۲/۰۷/۰۷

زخم زبان مردم تلخ‌ترین خاطره است. من در جوابشان می‌گویم اگر به ۴۰ سال قبل برمی‌گشتید، هرگز چنین حرف‌هایی نمی‌زدید.

تعدادی از خبرنگاران عضو کانون خبرنگاران دفاع مقدس کرمان با حضور در منزل اکبر توسنگ جانباز قطع نخاع از گردن با وی به گفت‌وگو کردند.

"اکبر توسنگ" در این دیدار اظهار کرد: در دی ماه سال ۵۷ و در ۲۴ سالگی طی درگیری با چماق به دستان طرفدار رژیم پهلوی در ماهان قطع نخاع شدم. بعد از درگیری چماق به دستان با مردم، پاسگاه به آنها اسلحه داد که با برخورد ساچمه به گردنم، قطع نخاع شدم.

از ۱۰ سال قبل زخم بستر گرفته‌ام و تاکنون هفت بار عمل جراحی انجام داده‌ام، اما این زخم‌ها بهبود نیافته است. در حال حاضر فردی برای درمان این زخم با داروی گیاهی تقاضای ۳۰ میلیون تومان دستمزد کرده که به بنیاد شهید مراجعه کردم، گفتند نصف این مبلغ را تقبل می‌کنند و مابقی را باید خودم تامین کنم.

من تنها یک حقوق می‌گیرم که با توجه به هزینه‌های سنگین زندگی و درمان، مشکل است بتوانم مبلغ درمان زخم بسترم را تامین کنم. البته هیچ وقت از کارم پشیمان نشده‌ام و خدا می‌داند که نظر و اعتقاد قلبی ام چیست. ای کاش یک بار دیگر سالم می‌شدم و باز برای رهبرم جانفشانی می‌کردم.

زخم زبان مردم تلخ‌ترین خاطره است اما من در جوابشان می‌گویم اگر به ۴۰ سال قبل برمی‌گشتید، هرگز چنین حرف‌هایی نمی‌زدید.

وی همچنین درباره عکسی که مربوط به دیدارش با مقام معظم رهبری در مهرماه ۹۰ است، توضیح داد: آن زمان تمام بدنم درد داشت، اما زمانی که آقا دست بر گردن من انداخت، تمام دردها از بدنم دور شد.