بهداشت و درمان دوران اسارت

۱۳۹۶/۰۹/۲۱
خاطرات ازادگان

ماهی یكبار به حمام می رفتیم و برای تمام افراد اردوگاه فقط ده دوش موجود بود كه این ده دوش نیز همیشه آب گرم نداشت و اگر می زد و كسی به غسل واجب احتیاج پیدا می كرد .

 

 

باید می رفت زیر آب سرد. گاه آنقدر زمان بین دو حمام رفتن طولانی می شد كه تمام بدنمان عرق جوش می زد و به خارش می افتاد. در چنین مواقعی وقتی دستی به صورت یا دیگر اعضای بدنمان می كشیدیم ، چرك ، دسته دسته بیرون می آمد. دستشویی نیز خیلی كم بود و برای جمع هزار و پانصد نفر ما ، فقط ده توالت وجود داشت كه مین كمبود ، به هر شخص، بیش از یك بار در بیست و جهار ساعت- امكان رفتن ب دستشویی را نمی داد . شهبها نیز چون اجاره بیرون آمدن از آسیشگاهها را نداشتیم ، ظرفی در آسایشگاه گذاشته بودیم كه هر كس قضای حاجت داشت ، بدین ترتیب رفع شد!

در اردوگاه ، درمانگاه كوچكی بود كه بیش از پنج تخت نداشت و دكتر درمانگاه نیز فقط بلد بود كه برای هر بیماری ، قرص والیوم یا كپسول بنویسد.

 

* ا 

منبع :كتاب برگهایی از اسارت

 

اضافه کردن دیدگاه جدید