‌سبكبار بودن‌

«فَاِنَّ‌ الغايَةَ‌ اَمامَكُم‌ وَ‌ اِنَّ‌ وَرائَكُمُ‌ الساعَةَ تَحدُوكُم. تَخَفَّفوُ‌ا تَلحَقُوا فانما يُنتظر باولكم‌ ‌اخِركم»[۱].

 

‌‌همانا هدف‌ در پيش‌ روي‌ شماست‌ و قيامت‌ هم‌ آن‌ چنان‌ به‌ شما نزديك، كه‌ گويي‌ چون‌ ساربان، شما را به‌ سمت‌ جايگاه‌ مورد نظرش، پيش‌ مي‌برد. پس‌ اگر مي‌خواهيد در اين‌ مسير كوتاه‌ به‌ پيشتازان‌ اين‌ قافله‌ برسيد، خود را سبك‌بار سازيد تا با سبك‌بالي‌ به‌ آنان‌ بپيونديد.

 

‌‌به‌ فرمودة مولا اميرالمؤ‌منين‌ علي(ع) اين‌ كاروان‌ در حركت‌ است‌ و هدفي‌ در پيش‌ دارد كه‌ دير يا زود به‌ آن‌ مي‌رسد و اهميت‌ آن‌ هدف‌ به‌ حدي‌ است‌ كه‌ مي‌توان‌ آن‌ را تمام‌ هدف‌ آفرينش‌ و زندگي‌ ناميد و اين‌ همان‌ پاداش‌ و اجر بي‌حساب‌ بندگان‌ صالح‌ و زندگي‌ جاودانة آنان‌ در ساية رحمت‌ واسعة حضرت‌ احديت‌ است‌. طبيعي‌ است‌ كه‌ فرا رسيدن‌ چنين‌ روزي، عقوبت‌ سخت‌ و عذاب‌ دردناك‌ انسان‌هاي‌ فاسد و آلوده‌ را به‌ همراه‌ خواهد داشت. با توجه‌ به‌ چنين‌ روزي، بايد اهداف‌ پيش‌ پا افتادة زندگي، ما را به‌ خود مشغول‌ ندارد؛ بلكه‌ آن‌ هدف‌ والا را در نظر داشته، براي‌ آن‌ بشتابيم. به‌ قول‌ معروف‌ «اين‌ گوي‌ و اين‌ ميدان».

 

‌‌با مشخص‌ ساختن‌ هدف‌ و دادن‌ فرصت‌ لازم‌ و آزاد گذاردن‌ انسان‌ و بي‌منتها بودن‌ اجر و پاداش، قهراً‌ بهرة هر فرد متناسب‌ با همت‌ بلند اوست.

 

«همت‌ بلند دار كه‌ مردان‌ روزگار، با همت‌ بلند به‌ جايي‌ رسيده‌اند».

 

‌‌به‌ طولاني‌ بودن‌ فرصت‌ دل‌ بستن، از عوامل‌ باز دارنده‌اي‌ است‌ كه‌ باعث‌ محروميت‌ انسان‌ شده‌ و او را از تلاش‌ لازم‌ باز مي‌دارد، و بيشترين‌ انسان‌ها بر فرصت‌ از دست‌ دادة خود، اشك‌ حسرت‌ ريخته، انگشت‌ ندامت‌ به‌ دندان‌ مي‌گزند؛ لذا اميرالمؤ‌منين‌ علي۷ مي‌فرمايد: «وَ‌اِنَّ‌ وَرائَكُمُ‌ الساعَةُ‌ تَحدُوكُم».

 

‌‌دل‌ به‌ طولاني‌ بودن‌ فرصت‌ خوش‌ نداريد كه‌ اجل‌ آن‌‌چنان‌ به‌ شما نزديك‌ است‌ كه‌ بتوان‌ گفت‌ آن‌ را پشت‌ سر گذارده‌ايد و اجل، شما را چون‌ ساربان‌ پيش‌ مي‌راند و به‌ جايگاه‌ مورد نظر خويش‌ هدايتتان‌ مي‌نماید.

 

‌‌با اين‌ بيان، حضرتشان‌ نهايت‌ نزديكي‌ اجل‌ را گوشزد نموده‌ سپس‌ مي‌فرمايد: «تَخَفَّفُوا تَلحَقُوا».

 

‌‌اگر با توجه‌ به‌ اين‌ واقعيت‌ها خواستار موفقيت‌ خود در رسيدن‌ به‌ پيشتازان‌ اين‌ قافله‌ هستيد، جبران‌ كنيد و به‌ بندگان‌ صالح‌ از پويندگان‌ اين‌ راه‌ بپيونديد و اگر شما برادران‌ عزيز و شما رزمندگان‌ اسلام، علاقه‌ها و فرو رفتگي‌هاي‌ مادي‌ خود را از بين‌ نمي‌برديد، امروز اين‌ نعمت‌ نصيبتان‌ نمي‌گشت. امروز در اسارت‌ مي‌توانيم‌ به‌ لطف‌ حق‌ با سبك‌بالي‌ هرچه‌ بيشتر خود را مهيّاي‌ فردا سازيم.

 

   [۱]. نهج‌البلاغه: خطبة ۲۱

منبع:کتاب منشور پاكي و خدمت‌گزاري

اضافه کردن دیدگاه جدید