‌امام‌ سجاد(ع)

شكي‌ نيست‌ كه‌ ائمه معصومين‌ راه‌هايي‌ را به‌ ظاهر مختلف‌ طي‌ كرده‌اند و هر كدامشان‌ به‌ طريقة خاصي‌ حركت‌ كرده‌اند. آيا اختلاف‌ راه، باعث‌ مي‌شود كه‌ ما در اختلاف‌ عقيدة آن‌ها فكر كنيم؟ نه. اين‌ عقيدة ما است‌ كه‌ هريك‌ از ائمه‌ در موقعيت‌ امام‌ سجاد(ع)  قرار مي‌گرفتند همين‌ عمل‌ را مي‌كردند.

‌‌برادران‌ عزيز! بدانيد كه‌ هدف، تزكية انسان‌ها و پاك‌ كردن‌ جامعه‌ و مهيا كردن‌ شرايط‌ آن‌ است. وقتي‌ كه‌ امام‌ سجاد(ع)  ديدند كه‌ وضعيت‌ براي‌ گرفتن‌ اسلحه‌ مناسب‌ نيست، به‌ اين‌ سيره‌ توجه‌ كردند كه‌ به‌ تزكية افراد و ايجاد شرايط‌ آن‌ توجه‌ بشود.

‌‌امام‌ سجاد بهترين‌ راه‌ را در آن‌ شرايط، دو مسأله‌ مي‌بينند. مي‌بينند كه‌ شكستِ‌ به‌ ظاهرِ‌ پدر بزرگوارشان‌ اتفاق‌ افتاده‌ است. در آن‌ زمان‌ افراد متظاهر به‌ ايمان‌ و بي‌تعهدي‌ زندگي‌ مي‌كنند و بايد به‌ اين‌ها فهماند: «اي‌ كساني‌ كه‌ تظاهر به‌ ايمان‌ مي‌كنيد! ايمان‌ داشتن‌ و روح‌ بي‌تفاوتي‌ داشتن‌ متناقضند؛ پس توجه‌ و اكتفا كردن‌ فقط‌ به‌ ظاهر اسلام‌ درست‌ نيست. بي‌توجهي‌ به‌ تزكيه‌ و اكتفا به‌ اسلاميت‌ كفايت‌ نمي‌كند».

‌‌امام‌ مي‌بيند كه‌ اين‌ روحيه‌ با دعا محكم‌ مي‌شود. شالوده‌ و زيربنا را درست‌ مي‌كنند تا اين‌ بي‌تعهدي‌ از بين‌ برود. بيان‌ مي‌كنند كه‌ ايمان‌ چه‌ مسئولیت‌هايي‌ دارد و از طرف‌ ديگر، ذكر مي‌كنند كه‌ لوازمش‌ دعا است، كه‌ با اين‌ وسيله‌ خوف‌ و ترس‌ لازم، ايجاد شده‌ و روح‌ بي‌تفاوتي‌ از بين‌ برود. از طرفي‌ ديگر، خون‌ به‌ ناحق‌ ريختة امام‌ حسين‌(ع)  را به‌ رخ‌ مردم‌ مي‌كشند، تا با دعا و دميدن‌ روح‌ مسئولیت، ايمان‌ مردم‌ كامل‌ بشود و از اين‌ طرف، مظلوميت‌ و حقانيت‌ پدرش‌ را مطرح‌ مي‌كند. آقا در نهايت‌ فشار و تنگي‌ هستند. از طرفي، امكان‌ و موقعيت‌ نيست‌ كه‌ دست‌ به‌ كاري‌ بزنند و از طرف‌ ديگر، نمي‌شود نشست.

‌‌بر اثر آن‌ سيره‌ شان، مي‌بينيم‌ طولي‌ نمي‌كشد كه‌ خون‌خواهي‌ امام‌ حسين‌(ع)  شروع‌ مي‌شود. درست‌ است‌ كه‌ انحرافي‌ از طرف‌ بعضي‌ها به‌ وجود آمد و بعدها بني‌‌عباس‌ ازاين‌ پوشش‌ استفاده‌ كردند. تا اين‌ كه‌ شرايط‌ براي‌ امامت‌ محمد باقر(ع)  آماده‌ شد.

‌‌به‌ طور حتم، حركت‌ امام‌ سجاد در تزكية افراد و در حركت‌ امام‌ محمد باقر(ع)  مؤ‌ثر بوده‌ است. نه‌ تنها حركتش‌ فقط‌ در آن‌ زمان‌ مؤ‌ثر بوده؛ بلكه‌ حتي‌ الآن‌ رهنمودهاي‌ حضرت‌ كه‌ به‌ صورت‌ ادعيه‌ مطرح‌ شده‌ كاملاً‌ مورد استفادة اين‌ زمان‌ است‌ و انسان‌ با خواندن‌ دعاهايشان‌ آن‌ چنان‌ نيرو مي‌گيرد كه‌ اگر فرض‌ كنيم‌ قرآن‌ بيست‌ و چهار ساعت‌ انسان‌ را شارژ مي‌كند؛ ولي‌ در شارژ كردن، صحيفه، سريع‌تر عمل‌ مي‌كند و روحيه‌ را بالا مي‌برد. قدرت‌ روحي‌ به‌ انسان‌ مي‌دهد. بيانات‌ رسا و عميق‌ صحيفه‌ عجيب‌ است.

‌‌لذا گام‌ حضرت‌ نه‌ تنها در جهت‌ بخشيدن‌ به‌ مردم‌ بود؛ بلكه‌ الآن‌ اين‌ها رهنمودهاي‌ عظيمي‌ براي‌ ما است. انسان‌ را آگاه‌ مي‌كنند كه‌ اي‌ كساني‌ كه‌ مؤ‌منيد و ادعا مي‌كنيد كه‌ در خط‌ هستيد! آيا مي‌دانيد ايمان‌ چه‌ تعهدي‌ دارد؟ و نسبت‌ به‌ لوازم‌ برادري، ما را آگاه‌ مي‌كند. باور كنيد آن‌طوري‌ كه‌ امام‌ بيان‌ مي‌كنند كه‌ حق‌ برادري‌ چند درجه‌ از حق‌ مادر كمتر است، دنيايي‌ از مسئولیت‌ بر دوش‌ ما مي‌گذارد و بدانيد كه‌ از عمل‌ به‌ كمترين‌ آن‌ها عاجزيم‌ و از خدا بايد استمداد كرد كه‌ در اين‌ خط، متحمل‌ مسئولیت‌هاي‌ اين‌ راه‌ باشيم.

«‌‌اللّهمَّ‌ ارزُقني‌ التَّجافي‌ عَن‌ دارِ‌الغُرور، التَجافي»؛ يعني‌ از درون‌ خالي‌ شدن. ببينيد با توجه‌ به‌ اين، چقدر زحمت‌ مي‌خواهد.

‌‌خداوند به‌ حقيقت‌ آقا امام‌ سجاد(ع)  شما را از متجافيان‌ قرار دهد. خداوند سلامتتان‌ بدارد!

والسلام

اضافه کردن دیدگاه جدید