پخت کیک در روز ۲۲ بهمن در اسارت

 

مظفر رحمت‌آبادی آزاده‌ای از دیار سید جمال اسدابادی که در ۲۷ اردیبهشت سال ۶۵ به اسارت نیروهای عراقی درآمد و بیش از ۵ سال و چندماه زجرها و شکنجه‌های دوران اسارت را متحمل شد.

 

رحمت‌آبادی با خاطره‌ای از یوم الله ۲۲ بهمن ماه در دوران اسارت گفت: در آنجا به ما روزانه سه نان ساندویج که وسط آن خمیر بود و عراقی به آن نان سمون می‌گفتند، می‌دادند که ما آن خمیر وسط نان را خشک می‌کردیم و با تور پنگ پنگ الک کرده و با آن برای ۲۲ بهمن کیک درست می‌کردیم و با این کار آن روز را جشن می‌گرفتیم.

در روز ۲۲ بهمن ماه یک سال با درست کردن کیک و نوشتن "یوم الله ۲۲ بهمن مبارک باد" روی آن میخواستیم جشنی را بگیریم که یکی از بچه‌های خودی که عرب بود، ما را لو داد و فرمانده اردوگاه بنده را صدا زد و گفت که رحمت‌آبادی مگر نگفتم که کار سیاسی تان را در کشور ایران انجام دهید و چرا این نوشته را روی این به اصطلاح کیک نوشتید؟ که بنده در پاسخ به این عراقی گفتم که بهمن نام فردی در اردوگاه دیگری است که می‌خواستم روز تولدش را تبریک گفته باشم و اینجا بود که برای این کیک ۲۲ بهمن حسابی کتک خوردم و کتکی به یادماندنی .

 

این آزاده سرافراز اسدآبادی در پاسخ به این سؤال که چگونه از اخبار ایران مطلع می‌شدید؟ گفت: اخبار عراق به صورت عربی بود و ما متوجه نمی‌شدیم به خاطر همین زمانی که به ما گیر می‌دادند و بی خود کتک‌مان می‌زدند متوجه می‌شدیم که ایرانی‌ها عملیات موفق‌آمیزی داشتند.

وی به خاطراتی از صمیمت بین رزمندگان در دوران اسارت اشاره کرد و گفت: در آن دوران که رزمندگان اسیر که بخاطر مسائل مختلف از سوی عراقی‌ها دست به اعتصاب غذا می‌زدند، یکی از شب‌هایی که کمتر غذا داده بودند، تصمیم گرفتیم که برق را خاموش کنیم تا بچه ها بدون رودربایستی غذا بخوردند و هرکسی که بیشتر گرسنه است بیشتر بخورد که وقتی برق را روشن کردیم کسی لب به غذا نزده بود و این نمونه ای از ایثار و گذشت آنان بود.

رحمت‌آبادی گفت: برخی از مردم تصور می‌کنند که دولت همه امکانات را در اختیار آزادگان و جانبازان قرار داده اما اینگونه نیست؛ چرا که ما سلامتی خود را در دوران اسارت در عراق جاگذاشته ایم و امروز ۸۰ درصد از آزادگان به بیماری‌های مختلفی از جمله زخم معده، اعصاب و روان و غیره مبتلا هستند و این نیاز است که بیشتر از قبل به ما توجه شود.

وی گفت: متأسفانه مسئولان بنیاد امور ایثارگران در طول سال در سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی تنها به یک برنامه در یک روز برای آزادگان اکتفا می‌کنند که انتظار می‌رود که این برنامه ها بیشتر شود.

این آزاده دلاور اسدآبادی گفت: حتی ما آزاده‌ها برای جمع شدن تمام آزادگان دور هم حاضر هستیم که هزینه را خودمان پرداخت کنیم اما به ما توجه شود.

وی گفت: امروز نیاز است که برای آزادگان امکانات تفریحی و ورزشی فراهم کنند که آنان گوشه گیر نباشند.

رحمت‌آبادی در پاسخ به این سؤال که آیا با همه این شرایط از زندگی خود رضایت دارید؟، گفت: ما همیشه راضی به زرضای خداییم  و توکلمان بخداست.

وی با بیان اینکه با وجود که آزادگان در دوران اسارت خود در عراق شکنجه های زیادی را متحمل شدند اما هنوز هم پای آرامانهای انقلاب ایستاده اند؛ بنده کار به شخص دیگری ندارم اما اگر همین الان هم بگویند که خدای نکرده کشوری میخواهد به ایران حمله کند، پا رکاب هستم.

این آزاده زجرکشیده دوران اسارت در عراق به عنوان سخن پایانی صحبتی را با جوانان داشت و گفت: تا می‌توانید تحصیل کنید و پشتیبانی از انقلاب را هیچگاه به فراموشی نسپارند و نگذارند که بنابر فرموده امام(ره) این انقلاب در دست نااهلان بیفتد.

 

[[{"fid‏":"40668","view_mode":"default","fields":{"format":"default","field_file_image_alt_text[und][0]‎[value]":false,"field_file_image_title_text[und][0]‎[value]":false},"type":"media","field_deltas":{"1"‎:{"format":"default","field_file_image_alt_text[und][0]‎[value]":false,"field_file_image_title_text[und][0]‎[value]":false}},"attributes":{"class":"file-default media-element","data-delta":"1"}}]]

* آ 

 راه دانا 

روتیتر: 
لحظاتی با آزادگان

اضافه کردن دیدگاه جدید