چهار نشانه اهل بهشت در کلام امام صادق (ع)

بهره‌مندی از اخلاق نیکو و روی گشاده از جمله ارزش‌هایی است که در فرهنگ قرآن و عترت (ع) بسیار مورد تأکید واقع شده است. این موضوع آنقدر از اهمیت بالایی در دین اسلام برخوردار است که امیرالمومنین (ع) تنگی رزق و روزی را نتیجه بد اخلاقی انسان‌ها معرفی کرده‌اند «مَنْ ساءَ خُلْقُهُ ضاقَ رِزْقُهُ» (غررالحکم، حدیث ۸۰۲۳) و در مقابل، گنج‌هاى روزى را در وسعت اخلاق دانسته‌اند «فى سَعَةِ الاْخْلاقِ کُنوزُ الاْرْزاقِ» (کافى، ج ۸ ، ص ۲۳).

در همین راستا، امام صادق (ع) نیز در حدیثی به معرفی چهار نشانه اهل بهشت می‌پردازند: 

  • اِنَّ لاَهْلِ الْجَنَّةِ اَرْبَعَ عَلاماتٍ: وَجْهٌ مُنْبَسِطٌ وَ لِسانٌ لَطیفٌ وَ قَلْبٌرَحیمٌ وَ یَدٌ مُعْطیَةٌ؛
  • بهشتى‌ها چهار نشانه دارند:
  • روى گشاده، زبان نرم، دل مهربان و دستِ دهنده.

بی تردید اهل‌بیت (ع) به عنوان برترین هادیان الهی خود در عالی‌ترین درجه متصف به این صفات بوده‌اند و ما نیز به عنوان شیعیان و پیروان آن حضرات، شایسته است تا با عمل به توصیه‌ها و رفتارهای خواسته شده، خود را آراسته به رفتارهای آسمانی اهل بیت (ع) کنیم که نتیجه آن همنشینی و فیض بیشتر از وجود نورانی اهل بیت (ع) است.

 

*ج/باشگاه خبرنگاران

اضافه کردن دیدگاه جدید