سخن روز: یا حسین تو همیشه در رگ‌های بودنم جریان داری

 

دلنوشته ای از فرزانه قلعه قوند:

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین                                                                                                                                                  هنوز هم اقیانوس‌ها از شرمساری همچون کوه‌های آتشفشان می‌سوزند و خون‌های ریخته در کربلای ایران و جوار بارگاه خواهرت زینب(س) نوحه‌خوان پیوسته‌ی توست... لبانم خشکیده و کامم عطشناک نیست زیرا از وقتی نافم را زدند، نامت را در گوشم زمزمه کردند و تربتت، تا هستم، راز ماندگار شرجی دهانم شد... گریختگان شب‏ زده که نامت را زمزمه نکردند و دستانت را گم کردند، در همان شب گم شدند و باران ندامت هیچگاه هُرم تشنگی‌شان را فرو ننشاند... تنها ماندی، تنها و فقط هفتاد و دو قلم، شور و شعورت‏ را سرودند و به حکایت خون نشستند... حرامیان هرگز نتوانستند بی‌فروغت کنند که تو دوبار طلوع کردی، یک‌بار در مدینه و بار دیگر بر نیزه‌های شرمسار نینوا... «یاحسین» نام تو رمز عبور از «طریق القدس» و «فتح بستان» جان و جهان است... سال‌هاست که خاکِ پاک تو، سجاده‌ام را عطرآگین می‌کند شاید در تاریکی خانه‌ی روز واقعه‌ام نیز شفیعم باشی، ای آبروی بودنم، ای خلاصه‌ی همه‌ی خوبی‌ها...   یا حسین! نه از دل تقویم سر می‌زنی، نه از لبان عطشناکم که در هنگام نوشیدن آب، نام مبارکت را زمزمه می کند؛ تو همیشه در رگ‌های بودنم جریان داری   ای حدیث غرورآفرین مکتب سُرخم...یا ابا عبدالله (معاونت پژوهش ونشر موسسه فرهنگی پیام آزادگان)

روتیتر: 
دلنوشته ای از فرزانه قلعه قوند:

اضافه کردن دیدگاه جدید